Jazda z przyjaciółmi działa najlepiej, gdy wszyscy znają plan i nikt nie musi gonić, żeby należeć do grupy. Ustalcie rodzaj dnia, dobierzcie tempo do uczestników i nazwijcie miejsca ponownego spotkania, jeśli rozdzieli was ruch. Można mieć wspólną udaną jazdę bez widzenia każdego motocykla przez cały dzień.

Kłopotliwe bywa powiedzenie, czego chcesz. Spokojna niedzielna pętla jednej osoby jest najdłuższą dotąd jazdą drugiej. Znajomy pewny na swoich drogach może czuć się znacznie gorzej z pasażerem, nowym motocyklem lub mokrymi zakrętami. Porozmawiajcie przed odpaleniem silników, potem zostawcie miejsce na zmianę odpowiedzi.

Ustalcie, jakiej jazdy chcecie

Opiszcie dzień poza celem. Chodzi o ulubione drogi, kawiarnię i rozmowę czy dojazd do dzisiejszego noclegu? Powiedzcie o wąskich drogach, szutrze, ruchliwych miastach i długich odcinkach bez wygodnego postoju. Zgoda na obiad nie oznacza automatycznej zgody na to wszystko.

W małej grupie rozmowa może być prosta: tu trasa, tu pierwszy postój, mniej więcej tyle jazdy i ten odcinek można usunąć. Pytajcie o doświadczenie i upodobania bez wymagania obrony. „Wolałbym dziś ominąć tę drogę” to wystarczająca informacja do planowania.

Poradnik Motorcycle Safety Foundation o jeździe grupowej zaleca omówienie trasy, paliwa, przerw i komunikacji przed wyjazdem. Wskazuje też doświadczonych kierowców z przodu i z tyłu, rozumiejących potrzeby grupy. Wybierzcie osoby chętne do tych zadań: znajomość drogi to tylko część prowadzenia wyjazdu.

Jeśli nie jeździliście razem, zacznijcie od wycieczki z łatwym wczesnym postojem. Rozmowa po pierwszym etapie powie więcej niż zapewnienia na parkingu, że propozycja brzmi dobrze.

Wybierzcie tempo, którym da się cieszyć

„Jedź swoim tempem” potrzebuje praktycznej obietnicy: nikt nie będzie popędzany, wyśmiewany ani niepewny drogi dlatego, że jedzie wolniej. Prowadzący powinien chcieć tempa wykonalnego dla grupy, w warunkach i ograniczeniach drogi. Jadący za osobą potrzebującą więcej miejsca też musi to uszanować.

Podręcznik motocyklisty MSF, strony 36–39, zaleca plan według najmniej doświadczonej osoby i odpowiednią zmianę tempa. W razie potrzeby proponuje dwie grupy o różnym tempie. Wśród przyjaciół można na postoju ustalić, że część jedzie dłuższą pętlą, a część prosto na obiad, z chętnym towarzyszem dla osoby wolącej nie jechać samotnie.

Ustalcie to wyraźnie przed ruszeniem. Każdy ma wiedzieć, którą trasą jedzie, z kim i gdzie grupy się spotkają. Obie możliwości przedstawcie jako warte wyboru i sprawdźcie zadowolenie z własnego wariantu.

Jeśli czujesz presję, pozwól odstępowi rosnąć zamiast traktować go jak cel. Na odpowiednim postoju powiedz, że chcesz wolniejszego tempa lub łatwiejszej drogi. Jeśli wolisz żwawszy dzień, zdecyduj, czy chcesz zwolnić, czy ustalić osobną jazdę. Powtarzane znikanie z przodu i niecierpliwe czekanie nie rozwiązuje różnicy.

Dajcie wszystkim trasę i następny postój

Przed wyjazdem wyślijcie faktyczną trasę, cel i każde miejsce spotkania. Plik pomaga, ale dodajcie nazwy oraz adresy. „Kawiarnia nad jeziorem” mniej pomaga przy dwóch jeziorach i trzech kawiarniach.

Sprawdźcie, czy każdy znajdzie następny postój na własnym sprzęcie. Jeśli aplikacje pokazują inne drogi, rozwiążcie to na parkingu. Ustalcie, czy trzymacie się konkretnej trasy, czy tylko spotykacie u celu; to różne układy. Poradnik zapasowej nawigacji obejmuje dostępne wskazówki i kontakty po utracie telefonu lub łączności.

Uzgodnijcie prośbę o postój i znaczenie sygnałów lub słów. Prośba oznacza znalezienie właściwego miejsca na bezpieczne zatrzymanie. Interkom pomaga, ale plan ma działać też dla osoby, która go nie słyszy. Wskazówki IAM RoadSmart Nowa Zelandia o wspólnych wyjazdach zauważają utratę zasięgu interkomu i zalecają wcześniejszą wymianę numerów oraz punktów spotkań.

Zmiany trasy zostawcie na postój, gdzie każdy otrzyma nowy plan. Dwie osoby uzgadniające inne miejsce przez interkom mogą zostawić resztę na pierwotnych wskazówkach.

Podejmuj własne decyzje w ruchu

Zielone dla pierwszego nie jest obietnicą koloru światła, do którego dojedziesz. Podobnie luka na skrzyżowaniu, zmiana pasa lub wyprzedzanie. Oceń widok i to, co jest dla ciebie legalne w danej chwili. Wskazówki MSF o wyprzedzaniu wyraźnie ostrzegają, że udany manewr poprzednika nie potwierdza dalszego bezpieczeństwa dla następnego.

Jeśli okazja minęła, puść pozostałych i trzymaj się planu spotkania. Nie próbuj zdążyć na zmieniających się światłach, nie wciskaj się obok pojazdu ani nie kopiuj toru zakrętu, żeby widzieć tylną lampę znajomego. Nikt przez interkom nie zatwierdzi ci manewru, którego sam nie potrafisz ocenić.

Zostaw przestrzeń do patrzenia, reakcji i własnego ustawienia. Poradnik grupowy MSF odradza jazdę bezpośrednio obok innego motocykla i zaleca więcej miejsca, gdy wymagają tego droga lub widoczność. Ładny szyk nie uzasadnia ciasnoty, a wjazd innego użytkownika w odstęp nie jest problemem do rozwiązania jego zamknięciem.

Spotkajcie się tam, gdzie można się zatrzymać

Wybierzcie bezpieczny, legalny wjazd i dość miejsc: konkretny parking kawiarni, miejsce obsługi podróżnych lub inny rozpoznawalny postój. Sprawdźcie wjazd i obsługiwany kierunek drogi dwujezdniowej. „Tuż za rondem” nie wyznacza miejsca do czekania.

Przed wyjazdem ustalcie trzy zwyczajne sytuacje:

  • Ruch rozdziela grupę. Jedź swoim tempem na umówiony postój. Osoby z przodu czekają tam, zamiast zbierać się na poboczu lub blokować skrzyżowanie.
  • Ktoś przeoczy skręt. Jedź przewidywalnie do bezpiecznego, legalnego miejsca zatrzymania i ustalenia drogi. Błąd da się poprawić bez gwałtownego zwrotu lub pościgu.
  • Ktoś nie dociera. Czekający zostają w miejscu spotkania, a jedna uzgodniona osoba próbuje się skontaktować. Wcześniej ustalcie moment sprawdzenia; dzwońcie i piszcie dopiero po bezpiecznym zaparkowaniu.

Ustalcie też alternatywę na zamknięte lub niedostępne miejsce. Nazwany punkt w pobliżu jest czytelniejszy od różnych improwizowanych postojów. Jeśli nie możesz dotrzeć do następnego punktu lub nie możesz się z nikim skontaktować, zatrzymaj się odpowiednio i zorganizuj pomoc; nie jedź dalej wyłącznie dla zachowania planu.

Zalecenie MSF dotyczące rozdzielenia jest proste: miejcie procedurę spotkania, nie jedźcie ponad swoje umiejętności i nie łamcie prawa, żeby dogonić innych. Przy podejrzeniu urazu lub innego nagłego zagrożenia szybko uzyskajcie odpowiednią pomoc. Zwykły plan spotkania nie uzasadnia opóźnienia telefonu alarmowego.

Planujcie postoje dla całej grupy

Zapytajcie o zasięg przed doborem postojów. Planujcie według motocykla wymagającego paliwa najwcześniej, z zapasem na objazdy lub niedostępny dystrybutor. Przyjazd po tankowaniu ułatwia pierwszy etap; jeśli komuś potrzeba go od razu, niech to będzie pierwszy postój.

Ludzie potrzebują przerw z różnych powodów. Pasażer chce wcześniej się rozprostować, ktoś marznie, a kierowca nowego dla siebie motocykla chce dłuższej przerwy. Rozmawiajcie na postoju. Artykuł o planowaniu z pasażerem pomaga wybrać dzień, który odpowiada obu osobom na jednym motocyklu.

Dajcie ostatniemu czas zejść z motocykla i odpocząć. Skończona kawa pierwszych nie oznacza gotowości wszystkich. Zostawcie elastyczność w rezerwacji obiadu i popołudniowej trasie, żeby nikt nie wybierał między odpoczynkiem a opóźnianiem całego dnia.

Przy zmianie pogody zapytajcie o dalsze chęci każdej osoby. Głosowanie za kontynuacją nie robi odpowiednich warunków dla wszystkich. Sprawdźcie powrót razem z drogą tam przed wyborem dłuższego popołudnia.

Ułatwcie zmianę dnia

Wyobraź sobie pierwszy postój na kawę, gdy znajomy mówi: „Cały czas próbuję was dogonić. Chcę łatwiejszego popołudnia”. To hipotetyczna rozmowa, ale warto być na nią gotowym.

Pomocna odpowiedź jest konkretna: „Pojedźmy razem prosto na obiad. Dodatkową pętlę zostawmy na inny dzień”. Jeśli grupa woli podział, ustalcie osobne trasy i spotkanie przed ruszeniem oraz sprawdźcie, kto chce towarzystwa. „Przyzwyczaisz się i będzie dobrze” zostawia niekomfortowo jadącą osobę z tym samym problemem.

Każdy powinien móc skrócić trasę lub ruszyć do domu. Powiedz to innym na postoju i upewnij się, że ktoś zrozumiał, żeby nie czekali ani nie szukali. Wskazówki IAM RoadSmart traktują tę komunikację jako część wcześniejszego odjazdu. Jeśli zmęczenie lub złe samopoczucie uniemożliwia jazdę, zorganizuj odpoczynek lub pomoc zamiast automatycznie wybierać jazdę do domu.

Przed ponownym startem zapytajcie każdego, czy następny etap nadal mu odpowiada. Ta krótka rozmowa przydaje się nawet po latach wspólnej jazdy.